Hain ang KALIPAY?

Pailob ug pasensya unta ang ania kanako;
para akong mapildi ang tig-a nga pagsulay!
Hinaot dili pa hilayo ang kasadya.
Unta mahi-agoman ko,
kamo kauban nila ni himaya!

Ka subo ba diay palandungon;
ang kinabuhi sa linupigan ug dina-ug daug sa kapalaran!
Susama ba diay sa bitoon kalisud kab-uton
ang kalipay nga handomon nalang?

Susama gyud diay ang kinabuhi
sa usa ka dagsa sa baybayon!
Hapak-hapakon sa mga mangtas nga balod;
walay kasigurohan kong kanus-a ang kinutoban ang pag-antos!

Hain kaha ang tukmang baybayon nga maka panalipod kanako?

O ba kaha, ang baybayon,
nga akong magabayan,
para mahatagan ug kahumanan ang kasakit!
Kalisud ba diay kab-uton
sa usa ka himayang hingpit?!

Kalipay,
ayaw unta ka ihikaw kanako!
Ikaw,
ang bugtong gipa-abot ko!

Walay kahumanan ang problema,
nasabtan ko kana
Peru,
hatagi pud unta in tawn ug gamay
nga lungag sa kasing-kasing
ang gitawag nila ug “dyutay nga katawa” !

Kinabuhi

Ang talidhay sa dughang samaran…

Kinabuhi
sama ikaw sa usa ka dula
nga naglangkob sa
mga talagsa-on nga luha.

Kanunay nga nadakin-as,
nibarog,
nitoyhakaw,
para maka haw-as.

Kinabuhi,
wala lung-i sa pagsulay.
Nakahi-agum sa mga pagtamay!

Kalisdanan gi pas-an kanunay.
Apan sa gihapon,
wala mahutdan sa pagla-om.
Kaisog ug kadasig mipatigbabaw!

Kasubo, kamingaw,
gibontog sa madasigong gugma.
Mipatigbabaw ang mapasigarbohong pagbati!

Kaanindot pamati-on
Sa mga bahakhak,
talidhay niining dughan
nga wala mabontog sa mga kalisdanan.

Ang dughan nga kani-adto samaran,
Nagpabilin nga kusgan!

LUHA

Luha sa usa ka langyaw!
Sa wala pa ako manlangyaw,
ako nang nahimutlogan
nga dili gyud sayon mahilayo,
ug hilabi na
sa minahal sa kinabuhi!!!

Sa unang mga adlaw nako diinhi,
wala nalang nako himatikdi,
mga luha midaligdig sa aping!

Hu-ot sa dughan,
gikumot nga kasing-kasing,
mao kini ang mga emosyon
nga natagam-taman.

Daw kamingaw sa payag,
panaghi-usa napayhag!
Nagatangag kanunay ang mga pangutana;
kanus-a kaha ma angkon
ang kinutoban ning tanan?

Ma angkon ko kaha ang ganting hingpit
sa mga pag-antos ko?

ang mga luha,
gihimo kong taming
sa pagkab-ot ko sa himayang hingpit!

ang sapa sa akong kaugatan
nabasa sa akong mga luha
ug nagatuklod/nagapadpad kanako
padulong sa,
sa baybayon sa dagat.

Bwahahaha!
Luha,
dili ikaw maka
buntog kanako.

ako osa ka sundalo
sa mga ni-aging gyera sa kinabuhi!
Mga lamas lamang ka sa akong pagluto
ug nagpabukal sa mantikang nahikatulog!

Hinuon,
daghang salamat
sa pagpukaw ug pagpabangon ko
gikan sa pagkahidugmo! !

Lindzey A. Romero

A.K.A. 'bangsoy ang kusgan’
Hougang, Singapore
15-Aug-07
11: 17: 23 am

SIYA SI BOLJOON
(hinikay ni: Jessrey G. Estella)

Kung motunob mu sa Sugbo o sa iyang dakbayan,
Dalikyat ug patihulog mo diri sa habagatan.
Ug ila-ilaha ninyo ang maanyag kong inahan.

Sa gibati, ayaw lang gyud padala,
Kay sa iyang katahom basin maulipon ka,
Ug dili naka layhan mouli sa inyoha.

Pangalan niya “Boljoon”,
Ug kami iyang mga anak Boljoanon.
Labing masaysayon iyang kinabuhi.
Gain sa dagway nya daghan buot moli-li.

Tugob siya sa mga bahandi,
Ug anaa pa gihapon iyang kaputli.
Dali ug sutaa ninyo ang makapaikag niyang sugilanon.
Ug tukia mga kabilin nga pagkatulukibon.

Taliwala sa iyang mapagarbuhong bungtod ug madasigong dagat,
Hamugaway’ng nakigbugno sa kinabuhi kaming iyang mga anak.
Ug bisan kabus kami sa salapi.
Sagdi lang kay adunahan man mi’s gugma.

Busa ikaw pamutos na og panukad.
Kay sugaton ka’s mahigalaong lumad.
Sa naglikos-likos nga dalan ikaw man malipong,
Haluyo nianang dakong bato, us’ka kulbahinam nga talan-awon.